Metoda ekspresji twórczej R. Labana – tu obowiązują jedynie trzy zasady konstrukcji zajęć : zasada wszechstronności, zasada naprzemienności wysiłku i rozluźniania, zasada stopniowania trudności. U podstaw tej metody leży naturalna ruchliwość dziecka, co pozwala na wprowadzenie różnych form aktywności, m.in.: opowieść ruchowa, ćwiczenia muzyczno – ruchowe, taniec, improwizacja ruchowa, inscenizacja, mimika, pantomima.

Metoda C. Orffa – wg autora tej metody Wszystkie przeżycia wczesnego wieku, wszystko co w dziecku zostanie obudzone i rozwinięte, pozostaje mu właściwe przez całe życie. Cała koncepcja tej metody opiera się na trzech zasadach: kładzenie nacisku na kształcenie poprzez zabawę, rozwijanie muzykalności dzieci, integracja muzyki, słowa i ruchu. Szeroko rozbudowany i otwarty zestaw ćwiczeń i zabaw, daje dzieciom okazję do kształtowania swych możliwości. Dzieci same próbują układać melodie do zrytmizowanych tekstów. Orff zaleca „instrumentować” zarówno własnym ciałem (klaskanie, tupanie, klepanie, pstrykanie etc.) jak i instrumentami perkusyjnymi. Muzyka, która powstaje jest: spontaniczna, twórcza, improwizowana i niczym nieograniczona.

Pedagogika zabawy – Zabawa jest specjalną, naturalną, wrodzoną metodą uczenia się człowieka. Pedagogika zabawy to tańce i zabawy integracyjne, które pomagają przezwyciężyć dziecięce lęki i obawy, osiągnąć poziom swobodnego komunikowania się. Tańce dają możliwość uwolnienia się od wewnętrznych napięć i niepokojów, dają ujście nagromadzonym emocjom. Wyzwalają także aktywność ruchową, pozwalają dzieciom na budowanie poczucia własnej wartości, a animacja przy pomocy ruchu ukazuje klimat w innym świetle. Dlatego też stosując w pracy z dziećmi elementy pedagogiki zabawy, uzyskujemy następujące efekty: pełną integrację grupy, brak rywalizacji między uczestnikami grupy, stosowanie swobodnych wypowiedzi bez obawy przed ośmieszeniem lub ocenianiem, dzieci stają się bardziej twórcze, aktywne i komunikatywne, następuje pełny rozwój percepcji słuchowej, wzrokowej oraz ruchowej, osiągamy wysoki poziom tolerancji, akceptacji siebie i innych, pogłębia się integracja z rodzicami i nauczycielem.

Drama – „Jest nie tylko metodą, która wspiera nauczanie przedmiotowe, ułatwiając tym samym rozwój zdolności umysłowych, ale jest również metodą wychowania moralnego, gdyż jako metoda przyczynia się do wszechstronnego rozwijania osobowości i doskonalenia komunikacji interpersonalnych.” Metoda ta umożliwia także wykorzystywanie naturalnej skłonności dziecka do naśladowania i zabawy. J. Szawczuk wskazała, iż drama jest znakomitą metodą pedagogiczną w pracy dydaktyczno – wychowawczej przedszkoli. Pracując tą metodą sprawiamy, że dzieci potrafią gestem, ruchem, mimiką uzewnętrzniać swoje uczucia, są śmielsze, bardziej otwarte, chętniej mówią o swoich uczuciach, radościach, lękach, kłopotach; rozwijają zachowania pozytywne związane z nasileniem pomocy innym, eliminują między sobą negatywne zachowania, poszerzają swoje słownictwo, ładniej się wypowiadają oraz aktywniej uczestniczą w życiu grupy organizując uroczystości i uczestnicząc w nich.

Metoda G. Domana – „Czytanie jest jedną z najważniejszych funkcji ludzkiego mózgu – ze wszystkich stworzeń na ziemi tylko ludzie umieją czytać, jest to także jedna z najważniejszych funkcji w życiu, ponieważ cała nauka opiera się na umiejętności czytania”. Autor tej metody traktuje naukę czytania jako element dziecięcej zabawy. Informacje płynące drogami wzrokowymi i słuchowymi usprawniają ich funkcjonowanie, wpływające jednocześnie na pracę mózgu. Doskonali się i rozwija percepcja wzrokowa. Rozwija się system pojęć, podnosi się poziom wiedzy i inteligencja.

Metoda Dobrego Startu – została opracowana przez Martę Bogdanowicz. Głównym jej celem jest usprawnienie i zintegrowanie działania psychiki i motoryki. Przygotowuje dzieci do podjęcia nauki szkolnej i procesu nauki czytania i pisania, wpływa na rozwój poza intelektualny dziecka, np. pobudza motywację i twórczość, rozwija dojrzałość społeczną, kształci krytycyzm i uczucia wyższe. Usprawnia uwagę, pamięć, percepcję, wyobraźnię oraz koordynację wzrokowo-słuchowo-ruchową.

Metoda malowania dziesięcioma palcami (finger-painng) – daje ona dziecku duże możliwości wypowiedzenia się przy minimalnych wymaganiach dotyczących umiejętności i sprawności technicznych. Jest jedną z najskuteczniejszych metod wyzwalania swobodnej ekspresji twórczej.

Bajkoterapia– jest jedną z metod wykorzystywanych do pracy z dziećmi.Jejcelemjestlepszezrozumieniedzieckaoraz jego problemu. Dostarczenie mu wiedzy oraz pozytywnych wzorców zachowania, sprawia, że maluch poznaje różne sposoby myślenia jak i działania, dzięki czemu potrafi stawić czoła problemom. Rozwija swoją wyobraźnię, utożsamia, identyfikuje się z bohaterem. Książka sprawia, że uwalniają się różnego rodzaju emocje i odczucia, a co za tym idzie wzrasta chęć poznawania tego, co nieznane.